تبليغاتX
ایت الله بهجت
 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آبان 1390ساعت 12:56  توسط نایب  | 
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آبان 1390ساعت 12:50  توسط نایب  | 
محمدتقی بهجت فومنی از مراجع تقلید شیعه[۳] در سال ۱۲۹۴ شمسی (اواخر سال ۱۳۳۴ قمری) در شهر فومن واقع در استان گیلان زاده شد.

محتویات

تحصیلات [ویرایش]

تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه فومن گذراند و در همان شهر به تحصیل مقدمات علوم اسلامی پرداخت. در سال ۱۳۴۸ ق. در سن چهارده سالگی به عراق رفت و در کربلا به تحصیل مشغول شد.

پس از آن در سال ۱۳۵۲ ق. به نجف اشرف مهاجرت نمود و قسمت‌های پایانی سطح را زیر نظر اساتیدی چون مرتضی طالقانی به پایان رساند. وی درآنجا پس از درک محضر میرزای نائینی و آقا ضیاءالدین عراقی، به حوزه درسی محمدحسین غروی اصفهانی پیوست و علاوه بر این از محضر سید ابوالحسن اصفهانی و محمدکاظم شیرازی بهره برد. و علوم عقلی را نزد سید حسن بادکوبه‌ای فرا گرفت. در سنین ۱۷ یا ۱۸ سالگی در سلک شاگردان اخلاقی - عرفانی سیدعلی قاضی درآمد.

بعد از پایان رسانیدن تحصیلات خود در سال ۱۳۲۴ ش. (۱۳۶۴ ق.) به ایران بازگشت و چند ماهی را در فومن ماند و بعد نیز بر آن شد که دوباره به حوزهٔ علمیهٔ نجف برود. در راه قصد زیارت حرم فاطمه معصومه و اطلاع یافتن از وضعیت حوزهٔ قم را کرد؛ ولی در طول چند ماهی که در قم توقف کرده بود، خبر فوت استادان بزرگ نجف یکی پس از دیگری شنیده می‌شد، لذا او تصمیم گرفت که در شهر قم اقامت کند و در آنجا تحصیلات خود را با حضور در جلسات درس کوه کمره‌ای و بروجردی ادامه بدهد. پس از چند ماه اقامت در حوزه علمیه قم که نوپا بود، بنا به نقل مصباح یزدی، برجسته‌ترین شاگرد علمای دینی شد:

« «آیت‌الله بهجت از همان زمانی که آیت‌الله بروجردی در قم درس شروع کرده بودند از شاگردان برجسته واز مُستَشکِلین معروف و مبرّز درس ایشان بودند. معمولاً استادانی که درس خارج می‌گویند، در میان شاگردانشان یکی دو سه نفر هستند که ضمن اینکه بیش از همه مطالب را ضبط می‌کنند احیاناً اشکالاتی به نظرشان می‌رسد که مطرح و پی‌گیری می‌کنند تا مسائل کاملاً حل شود. اینان از دیگران دقیق‌ترند، و اشکالاتشان علمی‌تر و نیاز به غور و بررسی بیشتری دارد، و ایشان در آن زمان چنین موقعیتی را در درس مرحوم آیت‌الله بروجردی داشتند.[۴]  »
آیت‌الله العظمی بهجت هنگام خروج از مسجد بعداز نماز جماعت
آیت‌الله العظمی بهجت بعداز نماز جماعت

تدریس [ویرایش]

وی در زمان تلمذ در نجف به تدريس سطوح عالی نیز مشغول بود و با ورود به قم به تدریس دروس عالی پرداخت. محل تدريس درس خارج وی ابتدا در حجرات مدارس و بعد در منزل شخصى خود و سپس در مسجد فاطميه واقع در گذرخان تشكيل می‌شد و محل اقامه نماز جماعت و مراجعات عمومى وی نيز همين مسجد بود.

مرجعیت [ویرایش]

پس از وفات محمدعلی اراکی، جامعهٔ مدرسین حوزه علمیه قم، مرجعیت وی را اعلام کرد و افرادی چون عبدالله جوادی آملی و علی مشکینی نیز وی را به عنوان مرجع تقلید معرفی نمودند. همچنین او هیچگاه اقدام به انتشار رساله عملیه نکرد تا اینکه با درخواستهای پی در پی افراد راضی شد تا فتاوایش بدون ذکر نام به چاپ برسد. از چاپ ششم به بعد روی جلد رساله او عبارت «العبد محمدتقی بهجت» نوشته شد.[نیازمند منبع]

به نقل عباس محفوظی، وی خواسته است که مقلدانش به علی صافی گلپایگانی رجوع کنند علی صافی چند ماه پس از فوت بهجت درگذشت. فرزند ارشد وی علی بهجت نیز اعلامیه ای مبنی بر ادامه کار دفتر آیت الله بهجت زیر نظر علی صافی صادر کرد[۵]

وفات [ویرایش]

حضرت آیت الله بهجت در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ به علت سکتهٔ مغزی درگذشت[۶] و در حرم فاطمه معصومه دفن شد.

اساتید [ویرایش]

اساتید فقه و اصول

اساتید اخلاق

اساتید فلسفه

برخی از شاگردان[۲] [ویرایش]

تألیفات [ویرایش]

  • رساله توضیح‌المسائل (فارسی و عربی)
  • مناسک حج
  • وسیلة النجاة
  • جامع ‌المسائل
  • تعلیقه بر مناسک شیخ انصاری
  • دوره اصول
  • حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
  • دوره طهارت
  • دوره خمس و حج
  • دوره زکات
  • حاشیه بر ذخیرة العباد غروی اصفهانی
  • دورة الصلوة
  • یکدوره فقه فارسی

وی در تألیف سفینةالبحار با شیخ عباس قمی نیز همکاری داشته‌است

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم آبان 1390ساعت 12:49  توسط نایب  | 
+ نوشته شده در  شنبه دهم اردیبهشت 1390ساعت 15:47  توسط نایب  |